27.09.13 - 17.11.13

Vincent Meessen & Tshyela Ntendu

Opening: vrijdag 27 september 2013 - 20:00

Tentoonstelling
Courtesy and copyright Koninklijk Museum voor Midden-Afrika.
Courtesy and copyright Koninklijk Museum voor Midden-Afrika.
Vincent Meessen & Tshyela Ntendu, 'Patterns for (Re)cognition', 2013. Foto Tom Callemin
Vincent Meessen & Tshyela Ntendu, 'Patterns for (Re)cognition', 2013. Foto Tom Callemin
Vincent Meessen & Tshyela Ntendu, 'Patterns for (Re)cognition', 2013. Foto Tom Callemin
Vincent Meessen & Tshyela Ntendu, 'Patterns for (Re)cognition', 2013. Foto Tom Callemin
Vincent Meessen & Tshyela Ntendu, 'Patterns for (Re)cognition', 2013. Photo Tom Callemin. Gouache zonder titel van Ntendu, collectie André Magnin, Parijs.
Vincent Meessen & Tshyela Ntendu, 'Patterns for (Re)cognition', 2013. Photo Tom Callemin. Gouache zonder titel van Ntendu, collectie André Magnin, Parijs.
Vincent Meessen & Tshyela Ntendu, 'Patterns for (Re)cognition', 2013. Foto Tom Callemin
Vincent Meessen & Tshyela Ntendu, 'Patterns for (Re)cognition', 2013. Foto Tom Callemin
Vincent Meessen & Tshyela Ntendu, 'Patterns for (Re)cognition', 2013. Foto Tom Callemin
Vincent Meessen & Tshyela Ntendu, 'Patterns for (Re)cognition', 2013. Foto Tom Callemin
Vincent Meessen & Tshyela Ntendu, 'Patterns for (Re)cognition', 2013. Foto Tom Callemin
Vincent Meessen & Tshyela Ntendu, 'Patterns for (Re)cognition', 2013. Foto Tom Callemin
Vincent Meessen & Tshyela Ntendu, 'Patterns for (Re)cognition', 2013. Foto Tom Callemin
Vincent Meessen & Tshyela Ntendu, 'Patterns for (Re)cognition', 2013. Foto Tom Callemin
Vincent Meessen & Tshyela Ntendu, 'Patterns for (Re)cognition', 2013. Foto Tom Callemin. Gouache van Ntendu, collectie Pierre Loos, Brussel.
Vincent Meessen & Tshyela Ntendu, 'Patterns for (Re)cognition', 2013. Foto Tom Callemin. Gouache van Ntendu, collectie Pierre Loos, Brussel.
Vincent Meessen & Tshyela Ntendu, 'Patterns for (Re)cognition', 2013. Foto Tom Callemin
Vincent Meessen & Tshyela Ntendu, 'Patterns for (Re)cognition', 2013. Foto Tom Callemin
Vincent Meessen & Tshyela Ntendu, 'Patterns for (Re)cognition', 2013. Foto Tom Callemin
Vincent Meessen & Tshyela Ntendu, 'Patterns for (Re)cognition', 2013. Foto Tom Callemin
Vincent Meessen & Tshyela Ntendu, 'Patterns for (Re)cognition', 2013. Foto Tom Callemin
Vincent Meessen & Tshyela Ntendu, 'Patterns for (Re)cognition', 2013. Foto Tom Callemin
Vincent Meessen & Tshyela Ntendu, 'Patterns for (Re)cognition', 2013. Foto Tom Callemin
Vincent Meessen & Tshyela Ntendu, 'Patterns for (Re)cognition', 2013. Foto Tom Callemin
Vincent Meessen & Tshyela Ntendu, 'Patterns for (Re)cognition', 2013. Foto Tom Callemin
Vincent Meessen & Tshyela Ntendu, 'Patterns for (Re)cognition', 2013. Foto Tom Callemin
Vincent Meessen & Tshyela Ntendu, 'Patterns for (Re)cognition', 2013. Foto Tom Callemin
Vincent Meessen & Tshyela Ntendu, 'Patterns for (Re)cognition', 2013. Foto Tom Callemin

Patterns for (Re)cognition

KIOSK presenteert de duotentoonstelling Patterns for (re)cognition, met werk van de Belgische kunstenaar Vincent Meessen (1971, Baltimore, VS) en de Congolese kunstenaar Tshyela Ntendu (ca. 1890 – ca. 1950, Congo). De tentoonstelling legt verrassende verbanden tussen de diverse manieren waarop abstractie wordt aangewend in psychologie, kunst en design.

In de loop van zijn huidige onderzoek naar koloniale psychologie raakte Vincent Meessen geïntrigeerd door de relatie tussen de formele abstractie van bepaalde cognitieve tests en westerse geometrische abstracte kunst. Met de presentatie van een selectie abstracte schilderijen uit de late jaren 1920 van de hand van een van de twee zogenaamde eerste moderne Congolese kunstenaars, pionier Tshyele Ntendu (alias Djilatendo), wil Meessen een ‘constructivistisch scenario’ aan de bezoeker voorleggen dat het westerse verhaal inzake abstractie en zogenaamd primitief ornamentalisme ter discussie stelt.

De titel Patterns for (re)cognition verwijst naar het jargon van de cognitieve psychologie en in het bijzonder naar de tests die de capaciteit van onze hersenen op het gebied van abstractie en geheugen meten; mentale operaties die gebaseerd zijn op herkenning en identificatie van terugkerende impulsen (tekens, geluiden, vormen, patronen, letters, gezichten …).

26.04.13 - 16.06.13

Kelly Schacht

Opening: vrijdag 27 september 2013 - 20:00

Tentoonstelling
Kelly Schacht, 'It seems economical to make use of a character already in play', 2013. Foto Tom Callemin.
Kelly Schacht, 'It seems economical to make use of a character already in play', 2013. Foto Tom Callemin.
Kelly Schacht, 'It seems economical to make use of a character already in play', 2013. Foto Tom Callemin.
Kelly Schacht, 'It seems economical to make use of a character already in play', 2013. Foto Tom Callemin.
Kelly Schacht, 'It seems economical to make use of a character already in play', 2013. Foto Tom Callemin.
Kelly Schacht, 'It seems economical to make use of a character already in play', 2013. Foto Tom Callemin.
Kelly Schacht, 'It seems economical to make use of a character already in play', 2013. Foto Tom Callemin.
Kelly Schacht, 'It seems economical to make use of a character already in play', 2013. Foto Tom Callemin.
Kelly Schacht, 'It seems economical to make use of a character already in play', 2013. Foto Tom Callemin.
Kelly Schacht, 'It seems economical to make use of a character already in play', 2013. Foto Tom Callemin.
Kelly Schacht, 'It seems economical to make use of a character already in play', 2013. Foto Tom Callemin.
Kelly Schacht, 'It seems economical to make use of a character already in play', 2013. Foto Tom Callemin.
Kelly Schacht, 'It seems economical to make use of a character already in play', 2013. Foto Laurent Fobe.
Kelly Schacht, 'It seems economical to make use of a character already in play', 2013. Foto Laurent Fobe.
Kelly Schacht, 'It seems economical to make use of a character already in play', 2013. Foto Laurent Fobe.
Kelly Schacht, 'It seems economical to make use of a character already in play', 2013. Foto Laurent Fobe.
Kelly Schacht, 'It seems economical to make use of a character already in play', 2013. Foto Laurent Fobe.
Kelly Schacht, 'It seems economical to make use of a character already in play', 2013. Foto Laurent Fobe.

It seems economical to make use of a character already in play

KIOSK opent een tentoonstelling met het werk van de Belgische kunstenaar Kelly Schacht (1983, leeft en werkt in Gent) en de Zweedse kunstenaar Annika Eriksson (1956, leeft en werkt in Berlijn). Gedurende de tentoonstelling It seems economical to make use of a character already in play zullen de lege speelruimtes geactiveerd worden door tijdelijke ingrepen of ‘personages’ die in hun performatieve hoedanigheid doorwerken in de door Eriksson benadrukte menselijke afwezigheid. Deze werkwijze vertrekt vanuit het onzekere en het toeval: een openheid die Schacht vooropstelt in haar doorlopende onderzoek naar de perceptie en praktijk van het tentoonstellen en de dynamische ruimte waarbinnen dit gebeurt. Aan de hand van theatrale constructies zet ze een verknipte dialoog op tussen ruimte en materie, illusie en realiteit.

Zo schrijft Schacht voor It seems economical to make use of a character already in play een scenario uit op maat van de ruimte, een draaiboek dat zich over een tentoonstellingsperiode van zeven weken zal ontwikkelen. Als een gedachte in de kantlijn zal deze minimale scenografie het verborgene en de verbeelding van het publiek aanspreken.

Beide kunstenaars geven – elk vanuit een verschillende generatie – vorm aan hetzelfde soort ideeën, waarbij het geënsceneerde en imaginaire, alsook het spel met tijd, taal, toeschouwer en sociale interactie essentiële factoren vormen. Via hun cinematografische constructies en minimale ingrepen leiden ze het publiek binnen in een gefragmenteerde, narratieve dimensie. Waar Eriksson de ruimte voornamelijk regisseert doorheen film, zet Schacht deze naar haar hand met behulp van objecten en mensen. Beide vertelstijlen hanteren het omkeren van tijd en taal, waardoor hun scenario’s zowel herkenbaar als onbestemd gaan aanvoelen, als een blinde vlek of een ambigu vacuüm in ruimte en tijd.

Kelly Schacht ontving in 2011 de Prijs Jonge Belgische Schilderkunst en stelde onder meer tentoon in de Gwangju Biënnale, Gwangju (2012); De Vleeshal, Middelburg (2011); Hoet Bekaert Gallery, Gent; Cultuurcentrum Strombeek, Grimbergen; Coupe de ville, Sint-Niklaas (2010); Netwerk – Centrum voor Hedendaagse Kunst (2008); Coming People in S.M.A.K, Gent (2006). Kelly Schacht wordt vertegenwoordigd door Meessen De Clercq, Brussel.

26.04.13 - 16.06.13

Annika Eriksson

Opening: donderdag 3 april 2014 - 20:00

Tentoonstelling
Annika Eriksson, 'I am the dog that was always here (loop)', 2014. Foto Laurent Fobe.
Annika Eriksson, 'I am the dog that was always here (loop)', 2014. Foto Laurent Fobe.
Annika Eriksson, 'I am the dog that was always here (loop)', 2014. Foto Laurent Fobe.
Annika Eriksson, 'I am the dog that was always here (loop)', 2014. Foto Laurent Fobe.
Annika Eriksson, 'I am the dog that was always here (loop)', 2014. Foto Laurent Fobe.
Annika Eriksson, 'I am the dog that was always here (loop)', 2014. Foto Laurent Fobe.
Annika Eriksson, 'I am the dog that was always here (loop)', 2014. Foto Laurent Fobe.
Annika Eriksson, 'I am the dog that was always here (loop)', 2014. Foto Laurent Fobe.
Annika Eriksson, 'I am the dog that was always here (loop)', 2014. Foto Laurent Fobe.
Annika Eriksson, 'I am the dog that was always here (loop)', 2014. Foto Laurent Fobe.
Annika Eriksson, 'I am the dog that was always here (loop)', 2014. Foto Laurent Fobe.
Annika Eriksson, 'I am the dog that was always here (loop)', 2014. Foto Laurent Fobe.
Annika Eriksson, 'I am the dog that was always here (loop)', 2014. Foto Laurent Fobe.
Annika Eriksson, 'I am the dog that was always here (loop)', 2014. Foto Laurent Fobe.

I am the dog that was always here (loop)

KIOSK opent een tentoonstelling met het werk van de Zweedse kunstenaar Annika Eriksson (1956, leeft en werkt in Berlijn) en de Belgische kunstenaar Kelly Schacht (1983, leeft en werkt in Gent). Onder de titel I am the dog that was always here (loop) brengt KIOSK de eerste Belgische tentoonstelling van Annika Eriksson. Erikssons werk vertrekt vanuit scenario’s waarin de perceptie van tijd, machtsstructuren en sociale visies in vraag worden gesteld.

Erikssons werken in de tentoonstelling vertellen een verhaal over filmtaal, tijd, en de omkering ervan. Ze tekent een aantal mogelijke scenario’s uit in de ruimtes aan de hand van videowerk en driedimensionale ingrepen als foto’s, lichtbakken en glaspartijen die elementen uit de films verbeelden. Centraal staat het in de hemicycleruimte opgestelde nieuwe videowerk I am the dog that was always here (loop) (2013). Het videowerk speelt zich af in de buitenwijken van Istanbul en brengt overgangsmomenten en gemarginaliseerde tijdsbelevingen in beeld vanuit het perspectief van een straathond. De honden, die door de lokale overheden verdreven werden naar de periferie van de zich uitbreidende stad, bewegen zich langs een traject gestuurd door sociale opwaardering en commerciële stadsontwikkeling. Door het gebruik van loops en herhalingen brengt Eriksson dit proces in verband met een specifieke tijdsbeleving waarbij het heden als een complex interval tussen verleden en toekomst wordt gezien.

Beide kunstenaars geven – elk vanuit een verschillende generatie – vorm aan hetzelfde soort ideeën, waarbij het geënsceneerde en imaginaire, alsook het spel met tijd, taal, toeschouwer en sociale interactie essentiële factoren vormen. Via hun cinematografische constructies en minimale ingrepen leiden ze het publiek binnen in een gefragmenteerde, narratieve dimensie. Waar Eriksson de ruimte voornamelijk regisseert doorheen film, zet Schacht deze naar haar hand met behulp van objecten en mensen. Beide vertelstijlen hanteren het omkeren van tijd en taal, waardoor hun scenario’s zowel herkenbaar als onbestemd gaan aanvoelen, als een blinde vlek of een ambigu vacuüm in ruimte en tijd.

I am the dog that was always here (loop) van Annika Eriksson werd gerealiseerd met de steun van het Goethe-Institut, Istanbul.

Eriksson stelde onder meer solo tentoon in of in opdracht van: When Attitudes Became Form Become Attitudes, Wattis Institute, San Francisco (2012); Kunstlerhaus Stuttgart (2012); Europe N, GFZK, Leipzig (2011); DAAD Galerie, Berlijn (2010); Hayward Gallery, Londen (2010) en Sheffield Biennale (2008). Eriksson nam onder andere deel aan de volgende internationale groepstentoonstellingen: Shanghai Biennale en Kiev Biennale (2012), Venice Biennale (2005) en Sao Paulo Biennale (2002). Eriksson wordt vertegenwoordigd door KROME Gallery, Berlijn en NON Gallery, Istanbul.

15.02.13 - 14.04.13

Ulla von Brandenburg

Opening: vrijdag 15 februari 2013 - 20:00

Tentoonstelling
Ulla von Brandenburg, 'Shadowplay', 2012.
Ulla von Brandenburg, 'Shadowplay', 2012.
Ulla von Brandenburg, 'Gleich Gleich Gleich', 2012. Foto Yana Foque.
Ulla von Brandenburg, 'Gleich Gleich Gleich', 2012. Foto Yana Foque.
Ulla von Brandenburg, 'Gleich Gleich Gleich', 2012. Foto Yana Foque.
Ulla von Brandenburg, 'Gleich Gleich Gleich', 2012. Foto Yana Foque.
Ulla von Brandenburg, 'Gleich Gleich Gleich', 2012. Foto Yana Foque.
Ulla von Brandenburg, 'Gleich Gleich Gleich', 2012. Foto Yana Foque.
Ulla von Brandenburg, 'Gleich Gleich Gleich', 2012. Foto Yana Foque.
Ulla von Brandenburg, 'Gleich Gleich Gleich', 2012. Foto Yana Foque.
Ulla von Brandenburg, 'Gleich Gleich Gleich', 2012. Foto Yana Foque.
Ulla von Brandenburg, 'Gleich Gleich Gleich', 2012. Foto Yana Foque.
Ulla von Brandenburg, 'Gleich Gleich Gleich', 2012. Foto Yana Foque.
Ulla von Brandenburg, 'Gleich Gleich Gleich', 2012. Foto Yana Foque.
Ulla von Brandenburg, 'Gleich Gleich Gleich', 2012. Foto Yana Foque.
Ulla von Brandenburg, 'Gleich Gleich Gleich', 2012. Foto Yana Foque.
Ulla von Brandenburg, 'Gleich Gleich Gleich', 2012. Foto Yana Foque.
Ulla von Brandenburg, 'Gleich Gleich Gleich', 2012. Foto Yana Foque.
Ulla von Brandenburg, 'Gleich Gleich Gleich', 2012. Foto Yana Foque.
Ulla von Brandenburg, 'Gleich Gleich Gleich', 2012. Foto Yana Foque.
Ulla von Brandenburg, 'Gleich Gleich Gleich', 2012. Foto Yana Foque.
Ulla von Brandenburg, 'Gleich Gleich Gleich', 2012. Foto Yana Foque.
Ulla von Brandenburg, 'Gleich Gleich Gleich', 2012. Foto Yana Foque. Filmstill 'Spiegellied I & II (Mirrorsong I & II)', 2012. Courtesy de kunstenaar.
Ulla von Brandenburg, 'Gleich Gleich Gleich', 2012. Foto Yana Foque. Filmstill 'Spiegellied I & II (Mirrorsong I & II)', 2012. Courtesy de kunstenaar.
Ulla von Brandenburg, 'Gleich Gleich Gleich', 2012. Foto Yana Foque.
Ulla von Brandenburg, 'Gleich Gleich Gleich', 2012. Foto Yana Foque.
Ulla von Brandenburg, 'Gleich Gleich Gleich', 2012. Foto Yana Foque.
Ulla von Brandenburg, 'Gleich Gleich Gleich', 2012. Foto Yana Foque.

Gleich Gleich Gleich

Onder de titel Gleich Gleich Gleich presenteert KIOSK de eerste Belgische solotentoonstelling van Ulla von Brandenburg (1974, Karlsruhe, woont en werkt in Parijs). Von Brandenburgs kunstenaarspraktijk geeft vorm aan het spanningsveld tussen realiteit en fictie, bezoeker en acteur, subject en object. Zinsbegoocheling, spiegeling en illusie beïnvloeden ons kijken en von Brandenburgs theatrale vormentaal speelt hierop in.

De kunstenaar vertrekt vanuit complexe verhaallijnen die ze verweeft met rituele handelingen, historische referenties en elementen uit de hedendaagse populaire cultuur. Ze laat zich inspireren door barok theater, Duitse romantiek, trompe-l’oeil, literatuur en het occulte. Dit resulteert in ruimtelijke installaties die zijn opgebouwd uit gekleurd textiel, theaterdoeken, waterverf- en muurschilderingen en filmwerken. Deze elementen worden op maat van de tentoonstellingsruimte uitgevoerd en in scene gezet, met unieke scenografieën en immersieve ervaringen als gevolg.

In KIOSK krijgt Ulla von Brandenburg de mogelijkheid om alle aspecten van haar veelzijdige oeuvre samen te brengen in één ruimtevullende presentatie. De tentoonstelling omvat twee recente filmwerken en een installatie die specifiek voor de ruimte werd geconcipieerd.

De centrale tentoonstellingsruimte van KIOSK neemt de allures aan van een cirkelvormig amfitheater: een houten tribune neemt de ruimte in en functioneert als kader voor het filmwerk Shadowplay (2012). Deze film, geïnspireerd door het klassieke 19e-eeuwse Franse schaduwspel, licht de existentiële rol van de acteur uit en bespeelt het dualistische punt waarop de acteur als subject overgenomen wordt door de fictie van de rol. Fascinaties als de deconstructie van theatervormen, de strategie van het artificiële en de confrontatie met het reële of gerepresenteerde beeld worden verder uitgediept in het tweede filmwerk: Spiegellied (2012). Voor de kabinetruimtes realiseert von Brandenburg een nieuw textielwerk dat een visuele illusie van door de zon gebleekte gordijnen creëert.

Het werk van Ulla von Brandenburg wordt regelmatig opgenomen in internationale groepstentoonstellingen en belangrijke biënnales. Zo was haar werk onder meer te zien tijdens de Biënnale van Lyon (2011) en de Biënnale van Venetië (2009). Daarnaast had ze solotentoonstellingen in onder meer het Palais de Tokyo, Parijs (2012), Le Plateau-FRAC, Île de France, Parijs (2011), Chisenhale, Londen (2009), CCA Wattis Institute for Contemporary Arts, San Francisco (2008), Kunstverein Düsseldorf (2008), Docking Station, Stedelijk Museum Amsterdam (2008) & Kunsthalle Zürich (2006).

Nr. 6

Auteur:

De publicatie is een uitgave van KIOSK ter gelegenheid van de tentoonstelling ‘Gleich Gleich Gleich’ van Ulla von Brandenburg (16.02.2013 – 14.04.2013).

more

07.12.12 - 13.01.13

Jean Bernard Koeman

Opening: vrijdag 7 december 2012 - 20:00

Tentoonstelling
Jean Bernard Koeman, 'Observatory Crest', 2012. Foto We Document Art.
Jean Bernard Koeman, 'Observatory Crest', 2012. Foto We Document Art.
Jean Bernard Koeman, 'Observatory Crest', 2012. Foto We Document Art.
Jean Bernard Koeman, 'Observatory Crest', 2012. Foto We Document Art.
Jean Bernard Koeman, 'Observatory Crest', 2012. Foto We Document Art.
Jean Bernard Koeman, 'Observatory Crest', 2012. Foto We Document Art.
Jean Bernard Koeman, 'Observatory Crest', 2012. Foto We Document Art.
Jean Bernard Koeman, 'Observatory Crest', 2012. Foto We Document Art.
Jean Bernard Koeman, 'Observatory Crest', 2012. Foto We Document Art.
Jean Bernard Koeman, 'Observatory Crest', 2012. Foto We Document Art.
Jean Bernard Koeman, 'Observatory Crest', 2012. Foto We Document Art.
Jean Bernard Koeman, 'Observatory Crest', 2012. Foto We Document Art.
Jean Bernard Koeman, 'Observatory Crest', 2012. Foto We Document Art.
Jean Bernard Koeman, 'Observatory Crest', 2012. Foto We Document Art.
Jean Bernard Koeman, 'Observatory Crest', 2012. Foto We Document Art.
Jean Bernard Koeman, 'Observatory Crest', 2012. Foto We Document Art.
Jean Bernard Koeman, 'Observatory Crest', 2012. Foto Yana Foque.
Jean Bernard Koeman, 'Observatory Crest', 2012. Foto Yana Foque.
Jean Bernard Koeman, 'Observatory Crest', 2012. Foto Laurent Fobe.
Jean Bernard Koeman, 'Observatory Crest', 2012. Foto Laurent Fobe.
Jean Bernard Koeman, 'Observatory Crest', 2012. Foto Laurent Fobe.
Jean Bernard Koeman, 'Observatory Crest', 2012. Foto Laurent Fobe.
Jean Bernard Koeman, 'Observatory Crest', 2012. Foto Laurent Fobe.
Jean Bernard Koeman, 'Observatory Crest', 2012. Foto Laurent Fobe.

Observatory Crest

Een ‘scenografie-als-installatie’ van beeldend kunstenaar Jean Bernard Koeman (°1964) gaat de dialoog aan met de tentoonstellingsruimte van KIOSK. De installatie komt voort uit Koemans samenwerking als scenograaf met danser en choreograaf Koen Augustijnen (Les Ballets C de la B) en actrice en regisseur Abke Haring (Toneelhuis). Thematisch vertrekt de installatie van het concept van ‘schuldige architectuur’ en ze bevat een aantal associatieve verwijzingen naar de steltwoning van Ho Chi Minh, de onfortuinlijke reis van Apollo 13 en de vormentaal van Buckminster Fuller.

Observatory Crest, the show’s title, refers to the concept of the exhibition as vantage point: a custom-built hiding place from where the world can be observed and studied. In his research and collaborations, Koeman always works towards proposals for a performative ‘state’ or a temporary ‘situation’. The eventual performance is then directed by the space as a source of energy and as a measure, and apart from some details made in advance, the works are constructed on site.

The scenography at KIOSK combines a number of Koeman’s existing installations with new in situ work. Sculptures in wood and metal mix with photographs, texts and drawings. On this ornamental level a whole series of storylines meet, making for discordant and complex intertextuality. An intuitive and associative path unwinds through the exhibition space on a non-linear time track. Koeman thus effectively transforms KIOSK into an experiential environment where time and space are experienced subjectively. In a subjective mental experience of architecture, the visitor De titel Observatory Crest verwijst naar de idee van een tentoonstelling als uitkijkpunt: een op maat gemaakte schuilplaats vanwaaruit de wereld waargenomen en onderzocht kan worden. In zijn onderzoek en samenwerkingen zoekt Koeman steeds naar een voorstel voor een performatieve ‘toestand’ of een tijdelijke ‘situatie’. De uiteindelijke voorstelling laat zich leiden door de ruimte als energiebron en maatstaf en de werken worden – op enkele vooraf gemaakte kleinere delen na – ter plaatse opgebouwd.

De scenografie in KIOSK combineert een aantal bestaande installaties van Koeman met nieuw in situ-werk. Sculpturen in hout en metaal worden vermengd met foto’s, tekstwerk en tekeningen. Een hele reeks verhaallijnen doorkruisen elkaar op dit ornamentele niveau en veroorzaken een conflictueuze en complexe intertekstualiteit. Een intuïtief en associatief wandelparcours ontspint zich doorheen de ruimte langs een non-lineaire tijdslijn. Op deze manier bouwt Koeman KIOSK om tot een ervaringsruimte waarin een subjectieve beleving van tijd en ruimte heerst. In een dergelijke mentale architectuurbeleving wordt de toeschouwer geconfronteerd met een menselijke of denkende structuur die in staat is gevoelens en gedachten over façade, conflictueuze artistieke relaties, modernisme en kunst- en architectuurgeschiedenis uit te drukken en in onderling verband te brengen.

Koeman zet sociaalpolitieke of artistieke fenomenen uit de realiteit om in abstracte, immersieve installaties. In de marge van invloedrijke historische gebeurtenissen vinden we ook een reeks persoonlijke, anekdotische verhalen terug in de tentoonstelling. De opgevoerde scènes functioneren als sculpturale platformen die op specifieke momenten ingenomen worden door menselijke actoren of vorm krijgen vanuit een constellatie van tastbare materialen, architecturale vormen en ideeën uit onze culturele geschiedenis. Het zijn reflectiemodellen die vragen stellen over hoe sculptuur zich kan manifesteren, maar het zijn tevens illustraties van hoe de samenleving en ons kijken functioneren. Op deze manier tast Koeman de grens af tussen citaat en autonome poëtica in de beeldhouwkunst en verkent hij het punt waarop een sculptuur schaalloosheid verwerft.

Jean Bernard Koeman is beeldend kunstenaar en tentoonstellingsmaker. Van 1998 tot 2003 was hij directeur van Kunstencentrum W139 in Amsterdam, waar hij meer dan 40 tentoonstellingen met jonge kunstenaars maakte. Als gastdocent is hij verbonden aan de Rietveld Academie in Amsterdam en MAPS in Sierre, Zwitserland. Hij is als scenograaf betrokken bij Les Ballets C de la B in Gent en Toneelhuis in Antwerpen.

06.10.12 - 18.11.12

Claudia Wieser

Opening: vrijdag 5 oktober 2012 - 20:00

Tentoonstelling
Claudia Wieser, 'Furniture'. 2012. Foto Yana Foque.
Claudia Wieser, 'Furniture'. 2012. Foto Yana Foque.
Claudia Wieser, 'Furniture'. 2012. Foto Yana Foque.
Claudia Wieser, 'Furniture'. 2012. Foto Yana Foque.
Claudia Wieser, 'Furniture'. 2012. Foto Laurent Fobe.
Claudia Wieser, 'Furniture'. 2012. Foto Laurent Fobe.
Claudia Wieser, 'Furniture'. 2012. Foto Yana Foque.
Claudia Wieser, 'Furniture'. 2012. Foto Yana Foque.
Claudia Wieser, 'Furniture'. 2012. Foto Yana Foque.
Claudia Wieser, 'Furniture'. 2012. Foto Yana Foque.
Claudia Wieser, 'Furniture'. 2012. Foto Laurent Fobe.
Claudia Wieser, 'Furniture'. 2012. Foto Laurent Fobe.
Claudia Wieser, 'Furniture'. 2012. Foto Laurent Fobe.
Claudia Wieser, 'Furniture'. 2012. Foto Laurent Fobe.
Claudia Wieser, 'Furniture'. 2012. Foto Laurent Fobe.
Claudia Wieser, 'Furniture'. 2012. Foto Laurent Fobe.
Claudia Wieser, 'Furniture'. 2012. Foto Yana Foque.
Claudia Wieser, 'Furniture'. 2012. Foto Yana Foque.
Claudia Wieser, 'Furniture'. 2012. Foto Yana Foque.
Claudia Wieser, 'Furniture'. 2012. Foto Yana Foque.
Claudia Wieser, 'Furniture'. 2012. Foto Yana Foque.
Claudia Wieser, 'Furniture'. 2012. Foto Yana Foque.
Claudia Wieser, 'Furniture'. 2012. Foto Yana Foque.
Claudia Wieser, 'Furniture'. 2012. Foto Yana Foque.

Furniture

KIOSK opent het nieuwe seizoen met de solotentoonstelling Furniture van de in Berlijn gevestigde kunstenares Claudia Wieser (°1973, Freilassing, Duitsland). In deze tentoonstelling presenteert Wieser een ensemble van tekeningen, keramieken en houten sculpturen en een ruimtelijke ingreep waarbij ze de kabinetruimtes bekleedt met muurvullende zwart-witprints van interieurs en zo een illusionistisch perspectief doet ontstaan.

De visuele beeldtaal van Wieser wordt gekenmerkt door een abstractie die exact en consistent is in haar vorm, kleur en materiaalgebruik. De geglazuurde, keramieken tegels zijn als abstracte schilderijen opgebouwd uit geometrische patronen. In één geval vormen ze samen een grote sculptuur die als een kamerscherm los in het centrale halfrond wordt geplaatst. Daarrond staan houten sculpturen opgesteld die bestaan uit elementaire vormen als cilinders, kegels en bolvormen. De ruimtelijke ingreep resoneert op thematisch en picturaal niveau met de reeks ingekaderde tekeningen en foto’s waarop met goudblad en potlood geometrische composities aangebracht werden.

Deze zuivere vorm- en kleurstudies zijn schatplichtig aan het Bauhaus van begin 20ste eeuw. Analoog aan de leermethodes die men in deze school toepaste, tracht ook Wieser middels ambachtelijk handwerk en een subjectief kleurenpalet tot een autonome, picturale esthetica te komen waarbij functionaliteit, kunst en spiritualiteit onderling sterk verbonden zijn. Haar artistiek onderzoek baseert zich op complexe referenties en universele, stilistische elementen uit de kunstgeschiedenis. Het eigent zich de formele regels van vroeg modernistische kunstwerken toe en bevraagt deze in hun objectiviteit, realisme en functionaliteit.

Deze werkwijze en de titel van de tentoonstelling leggen meteen ook de centrale problematiek van dit werk bloot: wat is het statuut van sculpturen die vormgegeven worden als objecten? Het oeuvre van Wieser modelleert zich rondom deze vraagstelling en tast de grenzen tussen pure en toegepaste kunst af. Ze intensifieert de primaire relaties tussen materiaal, vorm en concept om de verschijning van het beeld op zich zuiver te stellen. Op deze manier kan de innerlijke natuur van het object zich veruitwendigen.

Claudia Wieser stelde solo tentoon in onder meer Sies+Höke Gallery, Düsseldorf (2012), Galleria S.A.L.E.S, Rome (2012); Galerie Ben Kaufmann, Berlin (2011); The Drawing Center, New York (2010); Schauort, Zurich (2010); Galerie Eva Winkeler, Frankfurt (2009) en Kunstverein Oldenburg met Bernd Ribbeck (2009). Ze nam recent deel aan groepstentoonstellingen in Marta Herford / Museum Schloss Moyland (2012); Gerog Kolbe Museum Berlin (2011); Kunstmuseum Stuttgart / Kunstmuseum Wolfsburg (2011); Marianne Boesky Gallery, New York (2011) en K21 Kunstsammlungen Nordrhein-Westfalen, Düsseldorf (2010).

Furniture

Auteur: Liene Aerts, Alexander Garcia Düttmann, Zoë Gray, Wim Waelput

De publicatie is een uitgave van KIOSK ter gelegenheid van de tentoonstelling 'Furniture' van Claudia Wieser (06.10.2012 - 18.11.2012).

more

13.04.12 - 10.06.12

Jan Kempenaers

Opening: vrijdag 13 april 2012 - 20:00

Tentoonstelling
Jan Kempenaers, 'In Search of the Picturesque', 2012. Foto Yana Foque.
Jan Kempenaers, 'In Search of the Picturesque', 2012. Foto Yana Foque.
Jan Kempenaers, 'In Search of the Picturesque', 2012. Foto Yana Foque.
Jan Kempenaers, 'In Search of the Picturesque', 2012. Foto Yana Foque.
Jan Kempenaers, 'In Search of the Picturesque', 2012. Foto Yana Foque.
Jan Kempenaers, 'In Search of the Picturesque', 2012. Foto Yana Foque.
Jan Kempenaers, 'In Search of the Picturesque', 2012. Foto Yana Foque.
Jan Kempenaers, 'In Search of the Picturesque', 2012. Foto Yana Foque.
Jan Kempenaers, 'In Search of the Picturesque', 2012. Foto Yana Foque.
Jan Kempenaers, 'In Search of the Picturesque', 2012. Foto Yana Foque.
Jan Kempenaers, 'In Search of the Picturesque', 2012. Foto Yana Foque.
Jan Kempenaers, 'In Search of the Picturesque', 2012. Foto Yana Foque.

In Search of the Picturesque

De komende tentoonstelling in KIOSK brengt het fotografische werk van Belgisch kunstenaar Jan Kempenaers in dialoog met het monumentale werk van Duitse kunstenaar Karsten Födinger. Deze contrasterende praktijken vertrekken beide van een landschappelijke context – natuurlijk of urbaan – om ze vervolgens naar een autonome beeldesthetiek te vertalen binnen een ruimtelijk of fotografisch tentoonstellingskader. Hierbij wordt ingespeeld op onze vooronderstellingen van herkenbare, landschappelijke typologieën.

Als onderdeel van zijn doctoraat in de kunsten, brengt Jan Kempenaers met de tentoonstelling In Search of the Picturesque een overzicht van zijn fotografisch werk van de laatste jaren. Het representeert een beeldend onderzoek naar de 18e-eeuwse notie van het pittoreske in het hedendaagse landschapsbeeld en de actuele relevantie ervan.
De specifieke pittoreske stemming die Kempenaers in zijn fotowerk evoceert, manifesteert zich sterk in zijn recente ruïnebeelden en natuurlandschappen zoals ruwe rotsformaties en dichte bossen. Ze spelen meer bepaald in op onze beeldvorming van het 19e-eeuwse romantische landschap. In een meer verhulde vorm vinden we ook in zijn vroeger werk de kenmerken van het pittoreske terug: deze fotoreeksen verbeelden bijvoorbeeld massieve, Joegoslavische monumenten te midden van een verlaten natuurlandschap of panoramische, stedelijke en industriële landschappen. Of de foto’s nu een ‘ongerepte’ wildernis, een politiek beladen monument als moderne variant op de ‘romantische’ ruïne of een urbane typologie omkaderen, Kempenaers hanteert een herkenbare, pittoreske beeldtaal om een specifieke hedendaagse realiteit weer te geven.

Jan Kempenaers (°1968, Heist-op-den-Berg, België) had recent solotentoonstellingen in Be-Part Waregem (2010), de Garage Mechelen (2010) en Middelheimmuseum Antwerpen (2007). Zijn werk was te zien in talrijke groepstentoonstellingen, o.m. in M HKA Antwerpen (2012), BOZAR Brussel (2011), S.M.A.K. Gent (2009) en MARTa Herford (2009).

13.04.12 - 10.06.12

Karsten Födinger

Opening: vrijdag 13 april 2012 - 20:00

Tentoonstelling
Karsten Födinger, 'Void', 2012. Foto Yana Foque.
Karsten Födinger, 'Void', 2012. Foto Yana Foque.
Karsten Födinger, 'Void', 2012. Foto Yana Foque.
Karsten Födinger, 'Void', 2012. Foto Yana Foque.
Karsten Födinger, 'Void', 2012. Foto Yana Foque.
Karsten Födinger, 'Void', 2012. Foto Yana Foque.
Karsten Födinger, 'Void', 2012. Foto Yana Foque.
Karsten Födinger, 'Void', 2012. Foto Yana Foque.
Karsten Födinger, 'Void', 2012. Foto Yana Foque.
Karsten Födinger, 'Void', 2012. Foto Yana Foque.
Karsten Födinger, 'Void', 2012. Foto Yana Foque.
Karsten Födinger, 'Void', 2012. Foto Yana Foque.

Void

De komende tentoonstelling in KIOSK brengt het monumentale werk van de Duitse kunstenaar Karsten Födinger in dialoog met het fotografische werk van Belgisch kunstenaar Jan Kempenaers. Deze contrasterende praktijken vertrekken beide van een landschappelijke context – natuurlijk of urbaan – om ze vervolgens naar een autonome beeldesthetiek te vertalen binnen een ruimtelijk of fotografisch tentoonstellingskader. Hierbij wordt ingespeeld op onze vooronderstellingen van herkenbare, landschappelijke typologieën.

De massieve sculpturen en architecturale installaties van Karsten Födinger vormen zich op maat van de tentoonstellingsruimte. Zijn sitespecifieke ingrepen stralen een innemende, fysieke aanwezigheid uit. Zowel in de constructie en het ingenieurschap als in het ruwe en doelmatige materiaalgebruik refereren de sculpturen aan de bouwsector en zijn industriële basistypologieën.
Voor de tentoonstelling Void realiseert Födinger een nieuw werk voor de centrale koepelruimte van KIOSK. Hij bouwt een sculptuur in betonstaal die de vorm van de bewapening van een brugpijler suggereert. Födinger filtert dit element uit de realiteit en vertaalt dit naar een persoonlijk, utopisch maakproces dat precies uitgaat van een ingebeelde functionaliteit en ruimte biedt voor een subjectieve ervaring. Zoals de titel doet vermoeden, speelt de sculptuur niet enkel in op zijn vanzelfsprekende materialiteit, maar evenzeer op de leegte die daarmee gepaard gaat. Het werk verwerft veeleer betekenis in het proces van zijn fysieke realisatie dan wel in zijn formele verschijning.

De tentoonstelling wordt mede mogelijk gemaakt dankzij de genereuze steun van Nv Staalbeton.

Karsten Födinger (°1978, Mönchengladbach, Duitsland) had recent solotentoonstellingen in Kunst Halle St. Gallen (2012) en Palais de Tokyo Parijs (2011). Zijn werk was te zien in talrijke groepstentoonstellingen, o.m. in Temporäre Kunsthalle Berlijn (2010) en Kunsthaus Baselland Muttenz (2010). Karsten Födinger wordt vertegenwoordigd door RaebervonStenglin in Zürich.

10.02.12 - 25.03.12

Nick Oberthaler

Opening: vrijdag 10 februari 2012 - 20:00

Tentoonstelling
Nick Oberthaler, 'Eventuality of an Attempt', 2012. Foto Yana Foque.
Nick Oberthaler, 'Eventuality of an Attempt', 2012. Foto Yana Foque.
Nick Oberthaler, 'Eventuality of an Attempt', 2012. Foto Yana Foque.
Nick Oberthaler, 'Eventuality of an Attempt', 2012. Foto Yana Foque.
Nick Oberthaler, 'Eventuality of an Attempt', 2012. Foto Yana Foque.
Nick Oberthaler, 'Eventuality of an Attempt', 2012. Foto Yana Foque.
Nick Oberthaler, 'Eventuality of an Attempt', 2012. Foto Yana Foque.
Nick Oberthaler, 'Eventuality of an Attempt', 2012. Foto Yana Foque.
Nick Oberthaler, 'Eventuality of an Attempt', 2012. Foto Yana Foque.
Nick Oberthaler, 'Eventuality of an Attempt', 2012. Foto Yana Foque.
Nick Oberthaler, 'Eventuality of an Attempt', 2012. Foto Yana Foque.
Nick Oberthaler, 'Eventuality of an Attempt', 2012. Foto Yana Foque.
Nick Oberthaler, 'Eventuality of an Attempt', 2012. Foto Yana Foque.
Nick Oberthaler, 'Eventuality of an Attempt', 2012. Foto Yana Foque.

Eventuality of an Attempt

De Oostenrijkse kunstenaar Nick Oberthaler (1981, Bad Ischl, leeft en werkt in Brussel) en de Nederlandse kunstenares Sara van der Heide (1977, Busan, leeft en werkt in Amsterdam) brengen elk een solopresentatie in KIOSK.
Beide kunstenaars onderzoeken in deze tentoonstelling de mogelijkheden die fundamenteel vervat zitten in het medium van de schilderkunst. Oberthaler concentreert zich vooral op de formele tradities van de discipline om deze van daaruit te verruimen, terwijl Van der Heide kunsthistorische dogma’s en politiek-historische vanzelfsprekendheden vanuit een hedendaags perspectief bevraagt. Het tentoongestelde werk getuigt bij beide kunstenaars van een specifieke gevoeligheid voor het immateriële aspect van het schilderen, aquarelleren of tekenen.

Nick Oberthaler brengt in KIOSK de tentoonstelling Eventuality of an Attempt. De titel wijst op de poging die hij zal ondernemen om met behulp van gemengde technieken op papier, sculpturen en de integratie van een ruimtelijke ingreep tot een uitgepuurde, atmosferische ervaring in de ruimte te komen. De titel impliceert tevens een risicofactor en het idee dat de vorm van de tentoonstelling nooit ‘compleet’ zal zijn.

Oberthaler is zich heel bewust van de traditionele onderverdeling waarmee de schilderkunstige voorstelling van een landschap formeel wordt opgebouwd. Horizontale lijnen glijden herhaaldelijk doorheen zijn abstract-geometrische kleurvelden als een onbegrensde horizon in een landschap.

Vanuit dezelfde intentie zal ook het bestaande architecturale landschap van KIOSK bespeeld worden: de centrale koepelruimte neemt vier gelijke ruimtes in zich op met behulp van een kruisvormige wandstructuur van gipsplaten. Sommige wanden worden ter plaatse ingezet als tijdelijke teken- en verfondergrond, andere vormen de dragers voor Oberthalers schilderkunstige ‘doeken op papier’ en ‘verftekeningen’ die voornamelijk bestaan uit Indische inkt, was, pastel, gouache, fotografische fragmenten en collages. Ze dijen uit in de met spiegels beplakte wandstructuur tot ruimtelijke en tijdelijke landschappen. Het werk tast als dusdanig de materiële en spatiale grenzen van de schilderkunst af. Met de Duitse romantiek in het achterhoofd drukt de kunstenaar met Eventuality of an Attempt het verlangen uit om doorheen reductie een dergelijk niveau van sublimiteit te bereiken

10.02.12 - 25.03.12

Sara van der Heide

Opening: vrijdag 10 februari 2012 - 20:00

Tentoonstelling
Sara van der Heide, 'Claim to Universality. Colour Theory Exercise 1-20', 2012. Foto Yana Foque.
Sara van der Heide, 'Claim to Universality. Colour Theory Exercise 1-20', 2012. Foto Yana Foque.
Sara van der Heide, 'Claim to Universality. Colour Theory Exercise 1-20', 2012. Foto Yana Foque.
Sara van der Heide, 'Claim to Universality. Colour Theory Exercise 1-20', 2012. Foto Yana Foque.
Sara van der Heide, 'Claim to Universality. Colour Theory Exercise 1-20', 2012. Foto Yana Foque.
Sara van der Heide, 'Claim to Universality. Colour Theory Exercise 1-20', 2012. Foto Yana Foque.
Sara van der Heide, 'Claim to Universality. Colour Theory Exercise 1-20', 2012. Foto Yana Foque.
Sara van der Heide, 'Claim to Universality. Colour Theory Exercise 1-20', 2012. Foto Yana Foque.

Claim to Universality. Colour Theory Exercise 1-20

Nederlandse kunstenares Sara van der Heide (1977, Busan, leeft en werkt in Amsterdam) en de Oostenrijkse kunstenaar Nick Oberthaler (1981, Bad Ischl, leeft en werkt in Brussel) brengen elk een solopresentatie in KIOSK.
Beide kunstenaars onderzoeken in deze tentoonstelling de mogelijkheden die fundamenteel vervat zitten in het medium van de schilderkunst. Oberthaler concentreert zich vooral op de formele tradities van de discipline om deze van daaruit te verruimen, terwijl Van der Heide kunsthistorische dogma’s en politiek-historische vanzelfsprekendheden vanuit een hedendaags perspectief bevraagt. Het tentoongestelde werk getuigt bij beide kunstenaars van een specifieke gevoeligheid voor het immateriële aspect van het schilderen, aquarelleren of tekenen.

Sara van der Heide stelt onder de titel Claim to Universality. Colour Theory Exercise 1-20 (2011) een serie van twintig aquarellen voor. Deze is gebaseerd op een tekening uit 1927 door Lena Bergner, een studente van Paul Klee aan het Bauhaus in Weimar. De schilderkunstige theorieën van dit instituut voor kunstonderwijs en van Paul Klee worden in van der Heides werk bekeken binnen hun bredere ideologische en theoretische kader. De seriële methodiek en modernistische idealen uit de jaren 20 en 30 vormen vandaag de basis voor nieuwe, hybride verbindingen.
De originele tekening van Lena Bergner draagt de titel Belichtung/Beschattung. De tekening toont linksboven een kleine cirkel van waaruit meerdere licht- en kleurbanen vertrekken die vervolgens in een grotere cirkel uiteenwaaieren. Van der Heide wil met de twintig variaties op Bergners tekening de typische kenmerken van het aquarelleren zoals kleur en licht onderzoeken. De werken zullen op dezelfde hoogte rondom de belendende ruimte van KIOSK te zien zijn, als een op en neer gaande lichtbundel van vorm en kleur. De ruimte tussen deze kleuroefeningen wordt opgeladen met ‘kosmische energie’, een begrip dat Paul Klee hanteerde om erop te wijzen dat kunst en natuur aan dezelfde bron ontspringen en beide onderdeel zijn van een groter kosmisch geheel.